DOA

Selama ini aku tak yakin
Ku jadikan ia sebagai ritual
Sugguhpun niatku bukan begitu
Aku mohon hari-hari
Tangan aku tadah
Ku susun jari-jemari rapat-rapat
Agar ikhlasnya tidak terlepas
Namun aku sendiri tidak nampak
Di mana sang ikhlas
Di mana sang hati yang meminta
Jauh sangat rasa menunggu dia datang
Tak kesian pada diriku ini?
Langkahku makin longlai
Bagai berjalan di atas lumpur
Tiada tempat untuk berpaut
Hanya bertongkatkan doa
Untuk aku teruskan perjalanan
Aku dah hilang semangat
Aku dah tak mahu hidup
Aku dah bosan dengan semua ini
Apa aku buat ni?
Apa aku nak buat?
Apa aku harus buat?
Dikala ini tongkat doa masih disisi
Mungkin dia bertanya
Mungkin dia menjerit
Mungkin dia berharap...
Gunakan..aku..
Gunakan.. aku..
Gunakan...aku..

Comments

Popular posts from this blog

Kerinduan

Pencarian diteruskan

Tuhan...